فرمود : چون خدا عز و جل خير بنده‌اى را خواهد جان و تنش را پاك كند و خيرى را نشنود جز آنكه آن را بداند و بفهمد و هيچ بدى و زشتى را نشنود جز آنكه آن را بد دارد ، گويد : شنيدم كه آن حضرت مىفرمود : سرشت بر سه گونه باشد : 1 - سرشت انبياء : مؤمن هم از همان سرشت باشد جز آنكه پيغمبران از برگزيدهء آنند و در آن اصل باشند و برترى دارند و مؤمنان فرع آنند از سرشتى بايست آن ، از اين رو خدا عز و جل ميان پيمبران و پيروانشان جدائى نيندازد و فرمود : 2 - سرشت ناصبى است كه از سياه سياه‌چال بد بوئى است . 3 - مستضعفان كه از سرشت خاك معمولى باشند مؤمن از ايمان خود بر نگردد و ناصبى از بد كيشى خود و مستضعفان وابستهء خواست خدايند . ( 1 ) 3 - از صالح بن سهل گويد : به امام صادق ( ع ) گفتم : قربانت خداى عز و جل سرشت مؤمن را از چه آفريده است ؟ فرمود از سرشت پيمبران ، و هرگز پليد نگردد . ( 2 ) 4 - از ابى حمزهء ثمالى گويد : از امام باقر ( ع ) شنيدم مىفرمود : به راستى خدا جلّ و عزّ ما را از اعلى علّيّين آفريد و دل شيعهء ما را از آن آفريد كه ما را آفريد و تن آنها را از درجهء نازلتر آفريد ، دل در هواى ما دارند زيرا دل آنها با ما هم سرشت است ، سپس اين آيه را خواند ( 18 - 21 سوره مطففين ) : « نه ، هرگز ، به راستى